Onze antwoorden op de kredietcrisis
Gemeenten en corporaties ervaren de gevolgen van de kredietcrisis voor de woningmarkt. Woningzoekenden zijn terughoudend geworden. De verkoop van woningen loopt terug. De doorstroming staat stil. Risicodragende partijen stellen hun activiteiten uit of trekken zich terug.  De nieuwbouwproductie blijft achter bij de behoefte. En moeten we nog wel doorgaan met herstructurering? Logische vragen die om een antwoord op maat vragen; sterk afhankelijk van de lokale situatie.

Effecten voor de korte termijn
Vraag op de woningmarkt
Aan de vraagkant zien we dat de kwaliteitsvraag afneemt. De totale woningbehoefte blijft echter min of meer gelijk. Ook de financierbaarheid (hypotheekmogelijkheden) van woningen neemt af, hoewel die door de lage rentestand nog altijd redelijk gunstig zijn.

Aanbod op de woningmarkt
Aan de aanbodkant zien we een afnemende woningproductie. Op nationaal niveau van 80.000 per jaar naar 50.000 per jaar. Dit zet de woningmarkt verder onder druk, zeker voor kwetsbare groepen als (her)starters. Tegelijkertijd staan (duurdere) koopwoningen langer te koop doordat de potentiële koper voorzichtiger is. De ene ontwikkeling heeft een prijsopdrijvend effect, de andere ontwikkeling een prijsdrukkend effect. Maar beide ontwikkelingen richten zich op andere delen van de woningmarkt. De koopwoningmarkt valt hierdoor uiteen in deelmarkten.

Effecten voor de lange termijn
Hoe lang duurt de financiële crisis? Gaan mensen, na enig wachten, toch hun woonwens realiseren? Wat doet de Rijksoverheid?
Hierover is nog weinig te zeggen. Maar bij een gericht en goed ingrijpen op korte termijn zijn de effecten voor de lange termijn minder ernstig. Juist in tijden van kredietcrisis en economische neergang is het belangrijk om beleid en strategie te ontwikkelen.

Lees verder